يك صندلي كنار روياهايم از آن توست ...

بنشيني يا بروي ،

         دوستت دارم ....

رونوشت : مرا دوست بدار ... اندك اما طولاني

هيچ وقت خودت رو براي كسي شرح نده ...

كسي كه دوستت داره ، نيازي به اين كار نداره ...

كسي كه دوستت نداره ، باور نمي كنه!!

رونوشت : آنچه هستي چنان در گوشهايم فرياد ميزندكه نمي توانم آنچه مي گويي را بشنوم !

شهر خالی جاده خالی کوچه خالی خانه خالی
جام خالی سفره خالی ساغر و پیمانه خالی
کوچ کردن دسته دسته آشنایان عندليبان
باغ خالی باغچه خالی شاخه خالی لانه خالی

رونوشت : خونه خالي....  خونه غمگين ..... خونه سوت و كوره بي تو ....

هر آشنایی تازه، اندوهی تازه است... مگذارید که نام شما را بدانند و به نام بخوانندتان.

هر سلام، سرآغاز دردناک یک خداحافظی است ....

باید همواره مست شوید

این همه چیز است

یگانه چیز این است

برای آن که نبینید بار سنگین زمان

شانه هایتان را درهم می شکند و به خاکتان می نشاند

باید همواره مست شوید

مست از چه؟

از باده، شعر یا فضیلت، برشماست گزیدن

همین بس که مست شوید

صدای قلب نیست

صدای پای توست

که شب ها در سینه ام می دوی

 

کافی ست کمی خسته شوی

کافی ست بایستی

رونوشت : بايست ...تا قلبم بايستد ......... 

در دل شب

ديده بيدار من

بيند آن ياري كه دل را آرزوست

چون بيايد پيش پيش مركبش

مرغ شب آواز برآرد

دوست ... دوست ... دوست

رونوشت: در دل شبهاي من ، فقط صداي گريه مي آيد

رونوشت : پس از اين نخورم فريب چشمت ... (شرر نگهت اگر گذارد)

تو نیستی ، من برایت چای می ریزم

دیروز هم نبودی که برایت بلیت سینما خریدم

می خواهی بخند ، می خواهی گریه کن و می خواهی مبهوت من باش ...

 مبهوت من و دنیای کوچکم

دیگر چه فرقی میکند باشــــی یا نباشـــــــی

من بـــــــا تــــو زندگی میـــــــــــــــــکنم...

پنجره باران خورده ات را باز کن...
         چند سطر پس از باران ، چشمهایم را ببین...
                      که هوایت دیوانه شان کرده...

                                                       دلم برایت تنگ است....

دارم خفه مي شم ....

هوا مي خوام ......

رونوشت : نفسم مي گيرد ... درهوايي كه نفسهاي تو نيست

مگر نه اینكه خدا
ترا قسمت من نكرد
می خواهم برای تو
خودم را قسمت كنم
تكه تكه، ذره ذره

تا بیشتر نگاهت كنم
و بیشتر نگاهم كنی
و بیشتر كه دلت تنگ شد
سهم خودت را ببری
می خواهم آنقدر
خودم را قسمت كنم
تا همه بگویند
"خدا" من را قسمت تو كرد...

زیر این آسمان ابری

به معنای نامش فکر می کند

گل آفتابگردان!

رونوشت : در روزهاي ابري گل هاي آفتابگردان بلاتكليفند... مثل همه روزهاي من بي تو .........

می ترسم من از خدا

که بگیرد تو را ز من

به حکم سرنوشت زور

به حکم صلاح و مصلحت

تکرار شود این مکررات

" شاید قسمت تو نبود ! "

من از اینکه شعر هایم بی تو

چگونه آغاز میشود

از اینکه غزلهایم در پایان

بی تو چگونه به خواب می رود

من از اینکه دو بیتی زندگیم

بدون تو یک بیت بماند ، می ترسم

رونوشت : مي ترسم اي سايه مي ترسم اي دوست ...

وقتی عشق یک نفر میمیرد چیزی جز کار برایش نمی ماند .

رونوشت : اينجا به جز دوري تو چيزي به من نزديك نيست ... 

آنکه می گوید

دوستت میدارم

خنیاگر غمگینی است ، که آوازش را از دست داده است...

اين جا ....

          مهم نيست كجاست ...

                            بي تو ، همه جا دور است ...

كوچكتر كه بوديم ، ايمانمان بزرگتر بود ...

بادبادك كه مي ساختيم ، ترديد نداشتيم

كه مبادا باد نباشد ....

رونوشت :خوبی بادبادک اینه که می‌دونه زندگیش فقط به یک نخ نازک بنده ولی بازم تو آسمون می‌رقصه و می‌خنده...

شايد زندگي آن جشني نباشد كه آرزويش را داشتي ... اما حال كه به آن دعوت شده اي تا مي تواني زيبا برقص!!

رونوشت : رقصي چنين ميانه ميدانم ....

چقدر حقيرند مردماني كه نه جرأت دوست داشتن دارند و نه اراده دوست نداشتن ....

نه لياقت دوست داشته شدن و نه متانت دوست داشته نشدن ....

با اين حال مدام شعر عاشقانه مي خوانند !!!

حاصل عشق مترسك به كلاغ

        چيزي جز نابودي مزرعه نيست....

رونوشت : مترسک به کلاغ می گفت: هر چی دوست داری نوکم بزن ولی تنهام نذار...

رونوشت : تنها گناه من ، تويي.....

برقص !  گويا هرگز كسي تو را نمي بيند...

عاشق شو !  گويا هرگز كسي دلت را نشكسته است ...

و زندگي كن گويا بهشت همين جاست !!

                                                  (مارك تواين)

 رونوشت :ميچرخم و ميرقصم و مينوشم از اين جام .... بيخود شده از خويشم و از گردش ايام .....

رونوشت : يك جسم هرزه ، هزار بار مقدس تر از يك روح هرزه است...

گريه كنم يا نكنم

          حرف بزنم يا نزنم

                   من از هواي عشق تو

                                  دل بكنم يا نكنم .............

رونوشت : یه سوی این قصه تویی‌.... یه سوی این قصه منم....بسته به هم وجود ما.... تو بشکنی ، من می شکنم

هی پروانه کوچک .....

تو راه را گم کرده ای ؟

یا من دشتی پر از بنفشه ام ؟؟

رونوشت :پیله بستن در دل تو ، کار ِ پروانه شدن بود

رونوشت : چه خوش صيد دلم كردي، بنازم چشم مستت را ... كه كس مرغان وحشي را ازين خوشتر نمي گيرد

رقصي چنين ميانه ميدانم آرزوست

تو آمدی ز دورها و دورها
ز سرزمین عطر ها و نورها
نشانده ای مرا کنون به زورقی
ز عاجها ز ابرها بلورها
مرا ببر امید دلنواز من
ببر به شهر شعر ها و شورها
به راه پر ستاره ه می کشانی ام
فراتر از ستاره می نشانی ام

رونوشت :نگاه کن که من کجا رسیده ام

من فقط يك دوستم ... بهترين دوست.....

رونوشت: كاش بجاي دوست ، يك اسم ديگه هم داشتم.....

خود را در آغوش بگیر و بخواب!

هیچ کس آشفتگی ات را

شانه نخواهد زد!

این جمع ، پر ازتنهاییست...

رونوشت : نترس از هجوم حضورم....

رونوشت : اي آشناي امروز، حرف منو باور كن ... فردا غريبه هستيم امروزو با من سر كن....

 رونوشت: هنوز وقتي بارون ، تو كوچه مي باره ، دلم غصه داره ، دلم بي قراره .....

من میلیون ها خواهر دارم مثل پنجهء آفتاب 
        من میلیون ها برادر دارم سبز و سرخ ، محرم و عاشق 
                  من کوه دارم شمرون 
                             من حبس دارم سرد 
                                        من صبر دارم پیر 
                                                  من عشق دارم گرم 
                                                             من با شما همیشه عاشقم .....

من درختم اما

نه درختی که بروید در باغ

نه درختی که برقصد دلشاد

آن درختم که بگرید با ابر

آن درختم که بنالد در باد..

آن درختم که در این دشت سیاه

روزو شب مویه کند با مجنون

همه دم ناله زند با فرهاد

نه درختم !

که منم هیمه ی خشکی بی سود

نازم ان دست که خیزد پی افروختنم

دیگر ای رهگذران ! !

تشنه ی آب نی يم

تشنه ی سوختنم...

رونوشت :تنها نه منم جانا از بهر تو دیوانه...

نپرس...

هیچ نپرس...

آن چیزی که تو دنبالش هستی...

حس کردنیست...ونه گفتنی...

پس با احساست ببین...

همین.

مثل کبریت کشیدن در باد ... دیدنت دشوار است ... من که به معجزه عشق ایمان دارم ... میکشم اخرین دانه کبریتم را در باد ...

هر چه بادا باد.....

رونوشت : ياد باد آنكه زما وقت سفر ياد نكرد ...

دوباره سیب بچین حوا...

من خسته ام...

بگذار از اینجا هم بیرونمان کنند...

رونوشت: روزی خواهم رفت... از زمینی که بیهوده مرا به آن بسته اند....

من امشب آمدستم وام بگذارم

حسابت را كنار جام بگذارم ....

رونوشت : مستم بهر تو... هستم بهر تو ...

شوخي ....

شوخي هاي گاه و بيگاهت ....

شوخي هاي معني دارت .....

شوخي هاي بي دليلت ....

...

اگر خنديديم كه هيچ ... اگر غمگين شدم ، ميگويي شوخي بود ...

به تاج هدهدم از ره مبر که باز سفید

چو پادشه پی هر صید مختصر نرود

رونوشت : سلطان کجا عیش نهان ، با رند بازاري كند....

باز باران بی ترانه ....
باز باران با تمام بی کسی های شبانه
می خورد بر مرد تنها
می چکد بر فرش خانه
باز می آید صدای چک چک غم
باز ماتم ...

من به پشت شیشه تنهایی افتاده
نمی دانم ، نمی فهمم
کجای قطره های بی کسی زیباست ....

نمی فهمم چرا مردم نمی فهمند

که آن کودک که زیر ضربه شلاق باران سخت میلرزد
کجای ذلتش زیباست ...
نمی فهمم ....

کجای اشک یک بابا
که سقفی از گِل و آهن به زور چکمه باران
به روی همسرو پروانه های مرده اش آرام باریده
کجایش بوی عشق و عاشقی دارد ....
نمی دانم ...

نمی دانم چرا مردم نمی دانند
که باران عشق تنها نیست
صدای ممتدش در امتداد رنج این دلهاست
کجای مرگ ما زیباست ...
نمی فهمم ....

یاد آرم روز باران را
یاد آرم مادرم در کنج باران مرد
کودکی ده ساله بودم
می دویدم زیر باران ، از برای نان ...

مادرم افتاد...
مادرم در کوچه های پست شهر آرام جان می داد
فقط من بودم و باران و گِل های خیابان بود...
نمی دانم...
کجــــای این لجـــــن زیباست....

بشنو از من کودک من
پیش چشم مرد فردا
که باران هست زیبا از برای مردم زیبای بالا دست...
و آن باران که عشق دارد فقط جاریست برای عاشقان مست...

و باران من و تو درد و غم دارد
خدا هم خوب می داند
که این عدل زمینی ، عدل کم دارد

رونوشت : براي آقاي محسن و تمام آدمهايي كه با خوندن اين پست قلبشون به درد مياد....

سراب رد پاي تو كجاي جاده پيدا شد

كجا دستاتو گم كردم كه پايان من اينجا شد

كجاي قصه خوابيدي كه من تو غصه بيدارم

كه هرشب هورم دستاتو به آغوشم بدهكارم

تو با دلتنگي هاي من ، تو با اين جاده همدستي

تظاهر كن ازم دوري، تظاهر مي كنم هستي.....

رونوشت : هر چه هستي باش، اما باش ....

می ترسی چون ناشناخته است...

نگرانی چون نمی دونی چی پیش میاد...

استرس داری چون حس می کنی داری تنها می شی ...

عزیز من

آینده تا الان هم برای من و تو ناشناخته بود...

پر بود از اتفاقاتی که ازش خبر نداشتیم و پیش می اومد...

ولی همیشه اون اتفاقات رو تبدیل می کردیم به چیزی که ازش لذت می بردیم...

یادته ؟؟؟؟

عزیز من

آرام باش ... تو همراه خوبی پیدا کردی که بقیه سفرت کنارت خواهد بود

نیازی به دیگران نداری....

شاد باش و از آخرین روزهای مجردیت لذت ببر...

نگران نباش .... هنوز آدمهایی هستن که واقعا دوستت دارن

رونوشت : آرزویم این است نتراود اشک از چشم تو هرگز مگر از شوق زیاد... برای خوشبختی نسترن دعا کنین...

پری کوچک غمگینی را می شناسم که در اقیانوسی مسکن دارد....

 و دلش را در یک نی لبک چوبین می نوازد آرام آرام

پری کوچک غمگینی که شب از یک بوسه می میرد

و سحرگاه از یک بوسه متولد خواهد شد.....

رونوشت : من پری کوچک غمگینی را می شناسم که گردنش درد داره....

هنوز هم سرخوشم ...

من با خاطره هایم زندگی می کنم ....

و آهنگ هایم ....

چیزی مرا امیدوار نگه می دارد اینروزها

                             به زندگی .......

رونوشت: ظرف امروز پر از بودن توست.....