|
لباس هایت ، کفش هایت...همه را نو کرده اي...
اما دلت؟
دیروز که باد، روسریت را...کمی عقب می داد،
دستانت مستِ کدام دست بود، که...؟!؟!
دیروزِ امروزي که فردایش نوروز بود...
ماهیِ عیدِ نیامده ات مرد...
همه گفتند که مرد،
فقط شمعدانی خانۀ همسایه فریاد زد که:
نه...او نمرد...دق کرد...
از تَنگیِ تُنگش... از بی مهري تو... از خودخواهی تو...
اما این خبر تازه اي نبود...!
سالهاست که ماهی ها براي حول حالناي محالِ تو می میرند ،
و تو هنوز هم به فکرِ اَحسن الحالِ خود، دنیاي مرا سیاه می کنی...
اما امسال تکرارِ هنوزهایم....
هنوزهایت...محو میشود!
امسال همۀ ماهی ها آرزو کردند که تو، به آرزویت برسی...
شاید با مرگِ من مجال زندگی یابند...
شاید...شاید...
(مسعود دیدگر) |
